حكومت تو

امشب از رعشه ي بي حوصلگي هاي تاريكيتا وعده ي خفته ي نگاه گلدان ترسديدار اعورانه ي صفحات كاغذيكه روييده در تجسم لحظات خورشيدي فرداپايين ميآيمو پاي گريز بر سر جنون چشمان استواييش ميگذارمو با خوف از بس